Жыццё… Як жа хуткаплынна яно прабягае, як мільгаюць дні, месяцы, гады! На жаль, час нельга стрымаць, нельга хоць на адну хвіліну яго спыніць, каб азірнуцца назад і штосьці змяніць, выправіць. У гісторыі не існуе ўмоўнага ладу, і гэта аксіёма.
Усё сваё працоўнае жыццё прысвяціла бухгалтарскай справе Ларыса Яўстаф’еўна Янушкевіч. Яшчэ ў старэйшых класах сярэдняй школы яна вырашыла, што звяжа сваё далейшае жыццё з дакладнымі навукамі. У 1970 годзе жанчына паступіла ў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя Куйбышава (цяпер — Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт). Чатыры гады вучобы праляцелі імкліва і незаўважна. І вось пасля атрымання дыплома аб вышэйшай адукацыі маладога спецыяліста размеркавалі ў Шаркаўшчынскі раён.
— Была магчымасць паехаць у іншае месца, але я выбрала менавіта Шаркаўшчыну, — успамінае Ларыса Яўстаф’еўна, — бо непадалёк, у суседнім Міёрскім раёне, жылі мае бацькі. Начальнікам райсельгасхарчу ў той час працаваў Леанід Іванавіч Новік, які і накіраваў мяне ў калгас імя Леніна з цэнтрам у вёсцы Сасноўцы. Там я пачала працаваць галоўным бухгалтарам гаспадаркі. Па волі лёсу ў вёсцы знайшла сваю другую палову — хлопца Міледзія. А можа, гэта ён мяне вылучыў сярод іншых дзяўчат-прыгажунь. Але галоўнае, што мы ўзаемна пакахалі адно аднаго, а ў 1978 годзе звязалі свае лёсы, згулялі камсамольскае вяселле. У той час гэта было абавязкова і вельмі пачэсна для маладой пары. На вяселле быў запрошаны ўвесь калектыў нашага калгаса разам са старшынёй Пятром Пятровічам Рубніковічам. Жыць сталі ў Сасноўцах. Я па-ранейшаму працавала галоўным бухгалтарам, а муж — галоўным інжынерам сельгаспрадпрыемства. У 1979 годзе ў мяне нарадзілася дачка Аня, а ў 1986 годзе — другая дачушка, Таня. У пачатку 1980-х мы пераехалі ў Шаркаўшчыну, дзе атрымалі дзяржаўнае жыллё (дом). Я стала працаваць галоўным бухгалтарам райсельгасхарчу, непрацяглы час з’яўлялася бухгалтарам райветстанцыі.
У 1992 годзе Ларысу Яўстаф’еўну чакала чарговае павышэнне па кар’ернай лесвіцы. Старшыня райвыканкама Леанід Віктаравіч Клакоўскі выклікаў яе да сябе ў кабінет і прапанаваў пасаду галоўнага бухгалтара раённага выканаўчага камітэта.
— Ведаеце, для мяне гэта прапанова аказалася сур’ёзным выклікам і гонарам, — працягвае суразмоўца. — Пасада вельмі адказная і складаная, але, як паказаў час, я справілася. Адпрацавала галоўным бухгалтарам райвыканкама 17 год, з якіх два гады — на заслужаным адпачынку. Усяго ж агульны мой бухгалтарскі стаж складае 35 год.
Разам з мужам мы пабудавалі ўласны дом у вёсцы Альхоўцы, выгадавалі дзвюх дочак, якія цяпер жывуць і працуюць у Мінску, у нас двое ўнукаў. Вядома, жыццё імкліва ідзе, але я за ўсё ўдзячна лёсу.
У пачатку студзеня Ларыса Яўстаф’еўна адзначыла свой юбілейны дзень нараджэння. З гэтай нагоды паважанага ў грамадстве чалавека павіншавалі намеснік старшыні раённага выканаўчага камітэта Юрый Васілеўскі, былыя калегі. Юрый Анатольевіч уручыў Ларысе Яўстаф’еўне Падзяку старшыні райвыканкама за шматгадовую добрасумленную працу ў органах дзяржаўнага кіравання, узорнае выкананне прафесійных абавязкаў у галіне бухгалтарскага ўліку і справаздачнасці і высокі прафесіяналізм.
Сяргей РАЙЧОНАК.