Гэта назва чарговага зборніка паэзіі ўдзельніцы народнага літаратурнага аб’яднання «Світанак» Аліны Шынкевіч, выхад якога яна прымеркавала да свайго юбілею.
Першыя спробы пяра ў Аліны былі яшчэ ў дзяцінстве, якое прайшло ў маляўнічых мясцінах Глыбоцкага раёна. Прырода, наваколле натхнялі дзяўчыну на напісанне вершаваных твораў. У юнацтве Аліна марыла стаць настаўніцай беларускай мовы, але лёс распарадзіўся па-іншаму. Ужо ў сталым узросце яе спадарожнік жыцця, муж Анатоль раіў жонцы не быць сарамлівай, а паспрабаваць паказаць напісаныя ёю творы прафесіяналам — вядомым шаркаўшчынскім літаратарам, удзельнікам народнага літаратурнага аб’яднання «Світанак». І справа зрушылася з месца. Яе вершы высока ацанілі Віктар Лагун, Міледзій Кукуць, Ала Клакоўская. І сама Аліна з 2018 года ўлілася ў «світанкаўскую» плынь: піша вершы, выдае зборнікі паэзіі, праводзіць літаратурныя сустрэчы з вучнямі, удзельнічае ў шматлікіх конкурсах і фестывалях. Ужо пабачылі свет, знайшлі свайго ўдзячнага чытача зборнікі «Іскрынка душы», «Ад шчырага сэрца», «Маленькі мір шчаслівага дзяцінства».
Работнікі Лужкаўскай бібліятэкі Ірына Машара і Лена Гугалінская арганізавалі правядзенне творчага вечара «Жыву… Пішу… Кахаю…», прысвечанага юбілейнаму дню нараджэння Аліны Шынкевіч. У зале прысутнічалі як сябры імянінніцы па пяру, так і родныя, аднавяскоўцы, прыхільнікі творчасці юбіляра. Шмат цёплых слоў было выказана прысутнымі ў адрас паэтэсы. Галоўныя з іх — пажаданні нязгаснай творчасці ў жыцці, разумення і падтрымкі родных людзей, здароўя і даўгалецця.
На вечарыне Аліна Шынкевіч прэзентавала чарговы аўтарскі зборнік паэзіі «Жыву… Пішу… Кахаю…», у які ўвайшлі як беларускамоўныя, так і вершы на рускай мове. Наперадзе ў літаратара шмат планаў, якія абавязкова ўвасобяцца ў жыццё.
Сяргей РАЙЧОНАК, фота аўтара.