“Усё пакінуць след павінна”. Менавіта гэтыя словы сталі ўступным акордам славутага верша Пімена Панчанкі “Сляды”. Верш гэты вельмі просты, але яго прастата – у яго глыбіні. Толькі задумайцеся: усё пакінуць след павінна. І вучні 11 класа Германавіцкай СШ, натхненыя словамі вядомага паэта, акрыленыя вясновым паветрам і водарам хуткага выпускнога, вырышылі пакінуць свой след у роднай школе. І не проста нейкі там слядочак, а след вельмі адбітны і выразны. Вучні разам з бацькамі зрабілі цудоўны падарунак роднай школе і роднай вёсцы. Кожны выпускнік сваімі рукамі, з вялікай любоўю і падзякай, пасадзіў на прышкольнай тэрыторыі маленькае дрэўца – яблыньку, як сімвал вясны, новага жыцця, радасці і добрых пладоў. Мабыць, праз некалькі год ля Германавіцкай школы з’явіцца цэлы сад, і пасля заняткаў вучні будуць ладзіць там цікавыя гульні і ласавацца смачнымі яблыкамі. А сёння ля нашай навучальнай установы красуюцца 13 прыгожых яблынь, нібы сапраўднае аздабленне, якое заўседы будзе нагадваць настаўнікам пра выпуск 2016-га года. Ды і як гэта цудоўна,праз некалькі гадоў прыехаць у родную школу і ўбачыць, што вось тут – плод працы рук тваіх, твой след. Мы пакідаем сляды кожны дзень, нават кожную хвіліну. І так хочацца нагадаць усім выпускнікам, якія вось-вось пачнуць свой самастойны шлях па дарозе жыцця:
Вы выйшлі ўдалеч, маладыя,
Вам доўга крочыць праз гады.
Не забывайцеся ж, якія
Вы пакідаеце сляды. (П.Панчанка)
Ірына ЛАГУН, выпускніца 2012 года Германавіцкай сярэдняй школы