23 студзеня не стала Васілія Іванавіча Ляснеўскага, які доўгі час узначальваў ААТ «Юдыцына»

У росквіце душэўных сіл, мудрасці, асэнсавання вядзення сельскагаспадарчай вытворчасці пайшоў з жыцця дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства “Юдыцына” Ляснеўскі Васілій Іванавіч.
Нарадзіўся 12 студзеня 1958 года ў вёсцы Вішнявец Шаркаўшчынскага раёна. З дзяцінства спасцігаў асновы сельскай гаспадаркі, таму і прафесію абраў адпаведную — закончыў у 1980 годзе Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію, атрымаў спецыяльнасць “Механізацыя сельскай гаспадаркі”.
Свой працоўны шлях Васілій Іванавіч пачаў пасля заканчэння ВНУ загадчыкам майстэрні калгаса “17-е верасня”, а праз два гады старанне і высокія арганізатарскія і тэхнічныя здольнасці маладога спецыяліста дастойна ацанілі і прызначылі на пасаду галоўнага інжынера. Далейшае станаўленне з 1985 па 1987 год праходзіла ў калгасе “Свабода”, дзе працаваў намеснікам старшыні гаспадаркі.
Такі паэтапны рост пад кіраўніцтвам больш вопытных кадраў дазволіў спасцігнуць усе нюансы вядзення галін сельскай гаспадаркі, навучыцца працаваць з людзьмі, разумець іх і знаходзіць агульную мову, жыць іх паўсядзённымі клопатамі, дапамагаць у цяжкія хвіліны і дзяліць імгненні радасці.
Спалучыўшы набыты практычны вопыт і маладосць, 17 чэрвеня 1987 года Васілій Іванавіч быў абраны на агульным сходзе старшынёй калгаса “Усход” (цяпер ААТ “Юдыцына”). З першага і да апошняга дня на гэтай нялёгкай адказнай пасадзе працаваў самааддана, з далёкім прыцэлам на будучае, смела ўкараняў новыя формы работы ў галіне раслінаводства, належную ўвагу ўдзяляў развіццю жывёлагадоўлі. Пад яго кіраўніцтвам гаспадарка неаднаразова выходзіла пераможцай спаборніцтва ў раёне, за што калектыву ўручаліся пераходныя Чырвоныя сцягі, граматы, дыпломы, грашовыя прэміі. Дастойна выглядаюць паказчыкі, асабліва ў жывёлагадоўлі, і на абласным узроўні.
Сціплы ў жыцці, ён не патрабаваў да сябе асаблівай увагі, а жыў клопатамі гаспадаркі, да драбніц аналізуючы эканамічныя паказчыкі. Дзякуючы Васілію Іванавічу, якога можна назваць эканамістам па прызванню і добрым арганізатарам, гаспадарка заўсёды мела ўласныя грошы, нягледзячы на ўплыў сусветнага крызісу, дапамагала іншым пры ўзнікненні фінансавых цяжкасцей.
Цанілі і паважалі вопытнага кіраўніка сельгаспрадпрыемства ў райвыканкаме, раённым Савеце дэпутатаў, дэпутатам якога ён з’яўляўся, райсельгасхарчы, калегі з сельгаспрадпрыемстваў. Да яго цягнуліся, слухалі, звярталіся за парадай.
23 студзеня перастала біцца сэрца чалавека, які ўнёс важкі ўклад у далейшае развіццё сельскагаспадарчай вытворчасці раёна. Але памяць аб ім захаваецца ў сэрцах тых, з кім ён працаваў, жыў, клапаціўся пра дабрабыт кожнага сяльчаніна гаспадаркі.
Раённы выканаўчы камітэт, раённы Савет дэпутатаў